Чөлөөнд байгаа дэслэгч генерал Г.Дамдинсүрэнг Зэвсэгт хүчнийхэн андахгүй. Тэрбээр олноо “Хээрийн академи” хэмээн алдаршсан Зүүнбаянгийн дивизийг командалж, Улсын иргэний хамгаалалтын газрын болон ЗХЖШ-ын дарга зэрэг хариуцлагатай алба хашиж байсан Монголын Зэвсэгт хүчний нэртэй дарга, захирагч нарын нэг билээ. ЗХЖШ-аас Монгол генералын өдрийг зохион байгуулах гэж байгаатай холбогдуулан дэслэгч генерал Гомбосүрэнгийн Дамдинсүрэнтэй манай сурвалжлагч хууч өрнүүлснийг нийтэлж байна.
Аливаа хүн төрсөн нутаг усаа ямагт зүрхэндээ дээдэлж явдаг жам ёс Таныг ч бас тойроогүй л байх?
-Тэгэлгүй яахав. Хүний төрж, өссөн нутаг ус гэдэг хаана ч явсан сэтгэл зүрхэнд байнга уяатай байдаг шүү дээ. Миний бие Завхан аймгийн Жавхлант буюу одоогийн Алдархаан сумын нутаг “Асгат” гэдэг газар айлын хоёр дахь хүү болон төрсөн. Хөдөөгийн хүүхдийн бага нас хэрхэн өнгөрдөг билээ, малын хөлийн тоосонд л өсч, өндийж, 1956 онд ардын сургуулийн босгыг алхаж “А” үсгийн ацгийг татсандаа.
Мэдээж, шат дараалсан сургууль дүүргэсэн нь ойлгомжтой. Харин цэргийн хүн болсон тухайд …?
-Ер нь манайхыг удмаараа цэргийн хүмүүс гэж хэлж болно. Манай өвөө Балжиннямын Нянгар гэж Ардын хувьсгалын партизан хүн байсан. Аав Нянгарын Гомбосүрэн 1939 оны Халхын голын дайнд жолоочоор оролцохдоо сум, галт хэрэгсэл зөөдөг ахлагч цолтой явсан байгаа юм. Гурав дахь үе нь миний бие. Миний хүү Д.Дамдинцэрэн ШШГЕГ-ын харьяа ангийн захирагчаар ажилладаг хурандаа залуу бий. Энэ нь цэргийн дөрөв дэх үе болж байгаа юм. Харин миний ач хүү Москва хотын Дотоод яамны академид суралцаж байгаа. Ирэх жил сургуулиа дүүргэнэ. Ийнхүү ач хүү минь манай удмын тав дахь үеийн цэргийн хүнээр тодорч байгаа юм. Намайг цэргийн хүн болсон тухайд та асуусан. 1966 онд 10 дугаар ангиа дүүргээд Багшийн дээд сургуулийн Биеийн тамирын ангийн хуваарь авсан юм. Гэтэл аав минь “За хүү минь, нас чинь жаахан хөгшрөөд ирэхээр шүгэл үлээсэн, биеийн тамирын хувцас өмссөн нэгэн л болно шүү дээ” гэхэд нь дургүйцэж байгааг нь ойлгоод цэргийн сургуулийн хуваарь авсан юм даа.